De eerste indruk maak je één keer

 

De eerste indruk?    

Die maak je één keer

 

Er liggen stapels wasgoed op de grond, ik zet de wasmachine aan,

ik ruik een branderig luchtje, er is een raar geluid

En dan een plofje, hij is kapot,opgeblazen.

 

Paniek… niet NU

Ik kom net thuis van een drukke werkdag en over een paar uur komen de kinderen thuis.

Ik sta er alleen voor, mijn ex is er een half jaar geleden vandoor gegaan,

anders zou ik hem zulke dingen laten regelen.

Maarrr…Ik kan het zelf, dat weet ik al een half jaar.

Ik pak mijn fiets, op naar de witgoed zaak. Er zijn er twee in het dorp en ik kies

de mooie winkel, een moderne zaak met mooie kleuren en mooie mannen in de winkel.

 

Ik kom binnen en ben nog redelijk over de flos.

Ik begin mijn verhaal:’ ik moet een nieuwe wasmachine, de mijne

is net ontploft er liggen stapels wasgoed mijn kinderen komen straks thuis’

Een warrig verHAAL

Dat snap ik ook wel

 

De verkoper, (mooie kop, strakke coup en een kleur colbert wat zijn groene ogen extra doet schitteren) kijkt me nauwelijks aan, een beetje verlegen lijkt hij me.

 

Nog voor ik uitgepraat ben staat hij bij een wasmachine, een AANBIEDING.

Hij staat achter de wasmachine, ik kan de knoppen goed zien en voordat ik iets

kan zeggen begint hij met zijn uitleg.

 

Hij kijkt me niet meer aan met zijn mooie groene ogen, wat ik eerlijk gezegd best jammer vind.

Hij kijkt naar de knoppen terwijl hij zich over de wasmachine heen buigt

De programma’s

En nu de extra’s

 

“Er is een programma speciaal voor de overhemden van uw man” gaat de verkoper verder

Mijn MAN?   Ik heb geen man

De rode knop is ingedrukt.

 

“En dan is er nog een heel kort opfris programma, erg gemakkelijk voor als u bijvoorbeeld wat nieuw ondergoed voor uw man heeft gekocht en dit even wilt opfrissen”.

 

Hoepel op     Ik heb geen man.

 

En er wordt net zo hard nog een keer op mijn rode knop geduwd. En hij kijkt mij nog steeds niet aan.

Ik ben er klaar mee. Ik zeg dat ik het niet weet en loop gespannen de winkel uit.

De verkoper kijkt me verbaast na.

 

Ik probeer m’n tranen te bedwingen, wat me niet helemaal lukt.

 

Ik herpak mezelf en besluit naar de andere oerdegelijke, een beetje saai ogende witgoedzaak te gaan.

 

De verkoper komt naar me toe, een vriendelijk open gezicht.

Ik denk dat hij morgen naar de kapper gaat, als ik zijn haar zo zie.

Zijn bruine pak zit net iets te ruim. Maar hij staat er wel.

 

Mevrouw, kan ik iets voor u doen’?

 

Jazeker en ik begin mijn verhaal weer, nog WARRIGER en zenuwachtiger dan de eerste keer. Tja, ik…

 

De verkoper kijkt me aan. ‘ Wat ontzettend vervelend voor u en zoiets gebeurt altijd als het NIET uitkomt’ zegt hij ‘ Mevrouw komt u eens rustig zitten, wilt u een kop koffie?’

 

Nou daar ben ik wel aan toe.

 

Ik krijg de tijd om even rustig bij te komen, ik voel me oververhit en na een tijdje

stelt de verkoper me wat vragen en we hebben een heel gesprek, NIET over wasmachines.

De man heeft snel in de gaten dat ik mijn was wil doen maar absoluut niet in de ‘mood’ ben om een goeie keuze te maken voor een passende wasmachine.

 

En wat doet hij voor mij?

Hij regelt in twee telefoontjes een leenwasmachine voor me, die wordt eind van de middag bij mij thuis neergezet. Ik sta perplex, kan dat zomaar? Nou ja zomaar….

Ik kom morgen of overmorgen terug om eens rustig te kijken wat voor wasmachine ik nou eigenlijk nodig heb en ik ben er blij mee.

Gelukkig tref ik iemand die gewoon met me meedenkt…me snapt.

Wat een verADEMing…!

 

426